Wiszące ogrody Semiramidy są kolejnymi obiektami należącymi do siedmiu starożytnych cudów świata. Powstały one w 600 roku przed naszą erą na polecenie króla Nabuchodonozora II. Znajdowały się one w Babilonie, który był stolicą Mezopotamii, która znajdowała się na terenach położonych między rzekami Tygrys i Eufrat. Wiszące ogrody zostały wybudowane w prezencie dla żony króla o imieniu Amytis, ponieważ w jej kraju brakowało jej elementów zielonej natury. Zagadką jest fakt, że dane ogrody zostały nazwane imieniem królowej, która żyła dwa wieki wcześniej. Aby ogrody mogły rosnąć na dachach budowli musiały być wykonane z materiałów nieprzepuszczających wody. Mogła to być smoła i ołów, dlatego obiekty mieszkalne nie przeciekały podczas nawadniania, co jest znakomitym rozwiązaniem. Niestety ten starożytny cud świata został doszczętnie zniszczony przez trzęsienie ziemi w okresie I wieku przed naszą erą. Jest to niesamowite, jaką babilończycy posiadali wiedzę w tamtych czasach, że dokonali takiego cuda.